دیدگاه ماورائی

دیدگاه ماورایی…خب ینی چی؟ شاید تو ذهنتون نقش ببنده که مسئله متافیزیکی رو منظورمه اما نه. گفتم ماوراء چون کلمه ای بهتر از این پیدا نکردم که مفهوم بالا بودن نوعی درک شهودی نسبت به ادراکات قابل ملموس ما رو بده. با این جمله هم مفهوم دیدگاه ماورایی را توضیح دادم هم… بگذریم…

میخوام یه مثال بزنم اما نمیخوام بعد از خوندن این مثال مسئله ای که میخوام بگم لوث شده باشه و بگید امیر میخواد با قیاس نتیجه گیری کنه. خیر…من این مثال رو میزنم چون وجه تشابهی بینشون هست. فرض کنید شما مدیر یک گروه بازرگانی هستید. برای اینکه بتونید کارتون رو انجام بدید باید یک سری اطلاعات و آمار و ارقامی را از اوضاع و احوال ۱- درونی شرکتتون و ۲- بیرونی شرکتتون داشته باشید تا بتونید درست تصمیم بگیرید و گروه رو راهبری کنید. مثلا اگه توان مالی شرکت شما لطمه دیده باید با ریسک کمتری عمل کنید و بر عکس؛ یا مثلا اگه قدرت رقیبان شما زیاد هست شما بیشتر به جای اینکه خودتون رو توی فرمول های ریاضی گیج کنید بهتره روی مدیریت انسانی و جذب مشتری توسط خوش رفتاری و احقاق حقوقش کار کنید. به هر حال بدون داشتن آگاهی نسبت به عوامل بیرونی و درونی سازمانتون، نمیتونید تصمیم درستی بگیرید و نتیجتا ابتکار عمل را از دست خواهید داد. فعلا این مثال رو یه گوشه ذهنتون ذخیره کنید و خارج شوید.

ما انسان ها هر کودوم یه سازمانی هستیم که میشه گفت به صورت سلسله مراتبی، تشکل منطقی پیدا کرده (و نه فیزیکی). پشت هر عملی که انجام میدیم یک دلیل اولیه و یک دلیل ثانویه هست. دلیل اولیه باعث استارت اون عمل و دلیل ثانویه تنوع اون عمل رو باعث میشه. مثلا من آب میخورم. دلیل اولیه تشنگی منه و دلیل اینکه من توی کاسه آب میخورم اینه که لیوان ندارم. در نهایت دو دلیل وجود داره که من توی کاسه دارم آب میخورم. این دلایلی که به صورت سری با هم ارتباط منطقی دارن لزوما محدود به دو دلیل نمیشن. شاید چندین دلیل وجود داشته باشه که ما عملی رو انجام میدیم. بگذریم… فرض کنید دلیل اولیه ای که  از طرف محیط اعمال میشه و دلیل ثانویه ای بر اساس نوع احساسات ما، نوع اون عمل را تعیین میکنه و در ادامه فرض کنید نتیجه این عمل روی نوع دیدگاه ما و احساس ما تاثیر میذاره به قسمی که اگه برای بار بعد همچین عملی از ما سر بزنه ما دیگه نوع عمل قبلی رو بر نمیگزینیم. آخ چقدر پیچیده شد… با چنین تجسمی از روحیات، فکر میکنم داشتن آگاهی درونی (معرفت) از هر گونه احساسی ، قدرت توانایی کنترل و هدایت هر گونه حس و درک شهودی را به ما میده. اینکه آنتونی رابینز میگه دیدت را عوض کن زندگیت عوض میشه خلاصه شده حرف منه. حالا دید رو به چه صورت و با چه سازوکاری باید عوض کرد مهمه. خیلی ها به دین و مذهب روی میارن. بد هم نیست. خوبه اما بعضی ها نه، به مطالعه و عقل گرایی و سنجش و قیاس روی میارن. اونم بد نیست. هر کدوم از این دو مورد حسنی داره و عیبی که من نمیخوام در این مورد بحث کنم.

جمع بندی حرف من اینه که تغییر در دیدگاه ادراکی یک انسان، باید از طریق آگاهی سطح بالاتری صورت بگیره که میشه از اون به عنوان مدیر سازمان یاد کرد. اون چیز برای بعضی ها قداست دین و یا حتی شخصی است به عنوان مراد و برای برخی چیزیست دگر و برای برخی هیچ چیزی نیست.

فزونی آگاهی باعث کم ارزش شدن مسائل بی ارزشی میشه که تا حالا برای ما ارزش بودن و این اگه سریع اتفاق بیفته، طرف قبل از اینکه بتونه جایگزینی براش پیدا کنه احساس تهی بودن میکنه و دیگه نمی تونه ارزشی را در خودش کشف کنه. این رو باید کسانی که دست از دین برداشتند توجه کنن.

ببخشید اگه طولانی شد. میدونم یه کم هم گنگ گفتم اما خب ذهنم داشت میترکید مجبور بودم بنویسمش.

نوشته های مرتبط

• نوشته مرتبطی وجود ندارد